martes, 19 de julio de 2011

Los Caniches.



Partiendo de que poco puede importar la raza o la carencia de ella a la hora de elegir a un perro, diré que las razas caninas presentan peculiaridades genéticas y demás. El galgo, por ejemplo, es el más rápido y veloz, el Yorkshire es el más agitado y nervioso, el pastor alemán y belga los más sabuesos, fieles y guardianes; el collie es un perro utilizado en Inglaterra como perro ovejero. Del caniche se dice que, es el más inteligente.

Cora, caniche toy.







Fué utilizado como perro cobrador de aguas porque guardaba la anatomía perfecta para sacar a los patos de las lagoas durante la caza; su origen es francés y se relaciona desde el renacimiento como compañía de nobles y aristócratas. su denominación es según el país Caniche o Poodle. No mudan el pelo por eso, es la compañía ideal de una persona alérgica; tienen un pelo con apariencia de lana y rizado. En esta raza abundan las gamas de colores y también de tamaños. Puedes encontrártelos en color albaricoque (apricot), blanco o negro. El tamaño varia tanto que la apriencia parece hablarnos de razas diferentes; el tamaño puede ser grande, mediano, enano o incluso toy.









Doy fe de que es un perro muy inteligente y de que repite los comportamientos de su amo por imitación. Invierte mucha energía e inteligencia en juegos ingeniosos además de alguna que otra acrobacia; esto no es más que una herencia de los usos para los que se requerían: el caniche era usado en los circos con mucha frecuencia. Es sin duda, un perro que no deja de sorprender.









Por otra parte, necesita que se le corte el pelo al menos tres veces al año; lo que ya no necesita y me parece una orterada es el típico corte para caniches con partes de su cuerpo rapadas y otras con pelaje. No es un perro clasista somos nosotros humanos los que nos empeñamos en que así sea. Al perro si le dejamos ser perro puede ser perfectamente un perro de granja. Mi experiencia fué ver a mi caniche toy reuniendo a todas las gallinas como hacen los collies con las ovejas: es bonito que florezcan sus instintos. No son perros que tengan una salud delicada, mas bien son longevos.






Es una raza ideal para la compañía y para la caza de pluma.

sábado, 9 de julio de 2011

La mejor compañía

Cuantas veces hemos oído: "El perro es el mejor amigo del hombre" o "el perro es el animal más fiel" . La inmensa mayoría de la gente, lo cree y los más afortunados, lo vivimos. Un perro puede ser ese compañero fiel que no deja de sorprenderte.

César Millán, "El encantador de perros" con sus libros (uno de ellos lleva este nombre) y mediante su programa televisivo en cuatro, nos ha enseñado mucho. Mucho acerca de los perros y mucho sobre nosotros. De hecho, al verle trabajar todo resulta sencillo; y es que realmente lo es: los perros necesitan unos cuidados, afecto y el establecimiento de unos límites. Ocurre a menudo que "los jefes de la manada" les damos cariño en exceso pues llegamos a ocasionarles desequilibrios.

Yo vivo con mi perra Cora desde hace 4 años. De ello, he aprendido mucho y lo que me queda pero, además es la compañía perfecta. Tiene una fidelidad incondicional, me protege y se cuida a sí misma. Tiene una personalidad muy femenina e infantil: cariñosa hasta decir basta, coqueta y muy digna ella. Se entenderá perfectamente si tú tambiéntienes una compañía así, que los momentos cotidianos se vuelven mucho más placenteros.

Por lo llevo comprobado, necesitan quemar estrés con paseo diario de una media hora; además una nutrición ajustada a su historial y a su peso y por supuesto, basada en pienso. Debemos olvidar la imagen de aquellos dibujos animados donde el perro comía los huesos: los huesos deben ir a la basura. Los piensos son muy completos y también los hay específicos (para la obesidad: light, para problemas gastrointestinales, etc..); tu veterinario te podrá aconsejar.

Otro ciudado viene con el baño: una vez o dos al mes es suficiente pero si conviven contigo podría ser necesario más a menudo. En todo caso, no uses jabones o champús que dañen la grasa que tienen en su pelo porque es una de sus protecciones. En mi caso, mi perra es un Caniche por lo que la peluquería y sobre todo en verano, es imprescindible.

Estamos ya en la época de vacaciones y siempre pienso que, cada año las personas que tienen perros se van concienciando más acerca de los abandonos de perros. Si, luego hay casos de abandonos todos los veranos. Quizá para encontrar a alguien más digno de estas criaturas.
La campaña "NO LE ABANDONES, ÉL NO LO HARÍA" creo que ha puesto algo de luz en algunas conciencias.

El perro da y no pide nada a cambio...qué hay más incondicional que esto? La raza, la edad, si es más o menos agraciado queda en segundo plano cuando llega el momento de acoger a un perro. Eso os lo puedo asegurar, un perro que viene de una perrera, es doblemente y eternamente agradecido.

Hablaré más sobre ellos porque ellos se lo merecen. Para todos los que tenéis la suerte de vivir en compañía de un perro chico o chica.

miércoles, 15 de junio de 2011

Neftalí Ricardo Reyes.

Ata fai ben pouco este nome a min tampouco me dicía practicamente nada; quén é? É Pablo Neruda. Así polo seu pseudónimo convértese nun dos poetas máis lidos gracias a súa obra Vinte poemas de amor e unha canción desesperada. Un libro que ten como tema central o amor pasión e que, atenta contra a realidade pois, parece contar a historia dun único amor. En realidade é un ha construcción literaria pois responde a poemas dedicados a varios amores típicos da adolescencia. Pois si, seguramente cando tiña sobre 20 anos Neruda era un namoradizo nato.

As afortunadas eran duas rapazas; unha foi o seu primeiro amor de Temuco, a súa cidade. Non era un amor correspondido asi que, tan só lle inspirará poemas de espírito romántico; a outra rapaza foi un amor co que conectou a nivel intelectual e coñeceuna cando se despraza a Santiago de Chile co motivo de estudar na universidade.

O meu gusto por esta obra xa non é tanto co paso dos anos pero descubrín un novo Neruda ao afondar no Canto General. É unha obra moi extensa que versa sobre a historia de América. Consta de quince libros na miña opinión cun fío común pero ben diferentes. É un libro sobre a historia e a xeografía de América pero tocando varios temas. Tamén ten libros sobre a súa vida como "Yo soy" ou "El fugitivo". Penso que é unha poesía cívica e moi humanística deliciosa inda que o tema en principio non me atraía.

Pra min, Neruda deixou de ser o mítico poeta de Vinte poemas de amor e unha canción desesperada gracias a que descubrín esta asignatura nunha asignatura. mi libro favorito es "El gran Océano" pues tiene un tono subjetivo y parece ser una reminiscencia mejorada del comienzo de la obra; al principio cantaba al mundo precolombino en "la lámpara en la tierra":

"Cuando se trasmutaron las estrellas
en tierra y en metal, cuando apagaron
la energía y volcada fue la copa
de auroras y carbones, sumergida
la hoguera en sus moradas,
el mar cayó como una gota ardiendo
de distancia en distancia, de hora en hora:
su fuego azul se convirtió en esfera,
el aire de sus ruedas fue campana,
su interior esencial tembló en la espuma,
y en la luz de la sal fue levantada
la flor de su espaciosa autonomía."
Pablo Neruda.

sábado, 11 de junio de 2011

Símbolos e Cor





abrireírespirar presentemererzcooperar
huelolfatojotro buenotodar

ser gracias leer
océano lugo luna
leal arena uso
total cursí vida
amar ilusión intimidad
real andar aire
raíl

miércoles, 8 de junio de 2011

Qué peli?

Gustanme bastante as sagas inda que non de todos os temas. Por exemplo, estou espectante á espera de que se rode a segunda parte da peli de acción Salt, o final quedou medio aberto e rumoréase unha segunda parte. Cousa que toca Angelina Jolie convértese como por hábito nun éxito. O papel de axente secreta íbaselle dar a un actor pero finalmente Jolie reclamou con interese o papel; creo que foi un acerto.

Por outra banda, agora mesmo temos en cartelera a quinta entrega de A Todo Gas. Vin Diesel segue a facer un papel vital para que a peli teña emoción; o actor Paul Walker suscita emoción entre o público feminino e Jordana Brewster (Mia), entre o masculino. A min encántanme a maioría dos filmes desta interminable saga inda que non en todos os aspectos. O papel da muller queda moi limitado e merma a un mero adorno. Non sempre ocorre así se falamos da antiga co-protagonista: A Leti. A eliminación desta personaxe na cuarta entrega non sentou ben entre os fans da saga automobilística. De feito, na quinta parte adianto que, hai noticias da pequena e vital Leti.

O meollo das pelis de A todo gas céntrase nos coches, nas relacións amorosas e na ubicación. Nas últimas entregas dasenos a coñecer os países mundiais que mellor acollen o Tunning. Ainda así o verdadeiro protagonista é o clásico Mustang de Toretto.


Eu son unha seguidora destas pelis polos coches e polo papel que facía o volante o personaxe de Leti. Xa non ten tanto sentido sen ela unha saga chea de conductores na maioría masculinos. Esta entrega ten elementos elaborados como o feito de que se rodara en Brasil e que sexa falada en portugués polos habitantes de Rio de Janeiro. Recomendoa porque os coches non defraudan. Ademais a actriz española Elsa Pataky fai un papel inda que non moi interesante .