Ata fai ben pouco este nome a min tampouco me dicía practicamente nada; quén é? É Pablo Neruda. Así polo seu pseudónimo convértese nun dos poetas máis lidos gracias a súa obra Vinte poemas de amor e unha canción desesperada. Un libro que ten como tema central o amor pasión e que, atenta contra a realidade pois, parece contar a historia dun único amor. En realidade é un ha construcción literaria pois responde a poemas dedicados a varios amores típicos da adolescencia. Pois si, seguramente cando tiña sobre 20 anos Neruda era un namoradizo nato.
As afortunadas eran duas rapazas; unha foi o seu primeiro amor de Temuco, a súa cidade. Non era un amor correspondido asi que, tan só lle inspirará poemas de espírito romántico; a outra rapaza foi un amor co que conectou a nivel intelectual e coñeceuna cando se despraza a Santiago de Chile co motivo de estudar na universidade.
O meu gusto por esta obra xa non é tanto co paso dos anos pero descubrín un novo Neruda ao afondar no Canto General. É unha obra moi extensa que versa sobre a historia de América. Consta de quince libros na miña opinión cun fío común pero ben diferentes. É un libro sobre a historia e a xeografía de América pero tocando varios temas. Tamén ten libros sobre a súa vida como "Yo soy" ou "El fugitivo". Penso que é unha poesía cívica e moi humanística deliciosa inda que o tema en principio non me atraía.
Pra min, Neruda deixou de ser o mítico poeta de Vinte poemas de amor e unha canción desesperada gracias a que descubrín esta asignatura nunha asignatura. mi libro favorito es "El gran Océano" pues tiene un tono subjetivo y parece ser una reminiscencia mejorada del comienzo de la obra; al principio cantaba al mundo precolombino en "la lámpara en la tierra":
"Cuando se trasmutaron las estrellas
en tierra y en metal, cuando apagaron
la energía y volcada fue la copa
de auroras y carbones, sumergida
la hoguera en sus moradas,
el mar cayó como una gota ardiendo
de distancia en distancia, de hora en hora:
su fuego azul se convirtió en esfera,
el aire de sus ruedas fue campana,
su interior esencial tembló en la espuma,
y en la luz de la sal fue levantada
la flor de su espaciosa autonomía."
Pablo Neruda.
miércoles, 15 de junio de 2011
sábado, 11 de junio de 2011
Símbolos e Cor
abrireírespirar presentemererzcooperar
huelolfatojotro buenotodar
ser gracias leer
océano lugo luna
leal arena uso
total cursí vida
amar ilusión intimidad
real andar aire
raíl
miércoles, 8 de junio de 2011
Qué peli?
Gustanme bastante as sagas inda que non de todos os temas. Por exemplo, estou espectante á espera de que se rode a segunda parte da peli de acción Salt, o final quedou medio aberto e rumoréase unha segunda parte. Cousa que toca Angelina Jolie convértese como por hábito nun éxito. O papel de axente secreta íbaselle dar a un actor pero finalmente Jolie reclamou con interese o papel; creo que foi un acerto.
Por outra banda, agora mesmo temos en cartelera a quinta entrega de A Todo Gas. Vin Diesel segue a facer un papel vital para que a peli teña emoción; o actor Paul Walker suscita emoción entre o público feminino e Jordana Brewster (Mia), entre o masculino. A min encántanme a maioría dos filmes desta interminable saga inda que non en todos os aspectos. O papel da muller queda moi limitado e merma a un mero adorno. Non sempre ocorre así se falamos da antiga co-protagonista: A Leti. A eliminación desta personaxe na cuarta entrega non sentou ben entre os fans da saga automobilística. De feito, na quinta parte adianto que, hai noticias da pequena e vital Leti.
O meollo das pelis de A todo gas céntrase nos coches, nas relacións amorosas e na ubicación. Nas últimas entregas dasenos a coñecer os países mundiais que mellor acollen o Tunning. Ainda así o verdadeiro protagonista é o clásico Mustang de Toretto.
Eu son unha seguidora destas pelis polos coches e polo papel que facía o volante o personaxe de Leti. Xa non ten tanto sentido sen ela unha saga chea de conductores na maioría masculinos. Esta entrega ten elementos elaborados como o feito de que se rodara en Brasil e que sexa falada en portugués polos habitantes de Rio de Janeiro. Recomendoa porque os coches non defraudan. Ademais a actriz española Elsa Pataky fai un papel inda que non moi interesante .
Por outra banda, agora mesmo temos en cartelera a quinta entrega de A Todo Gas. Vin Diesel segue a facer un papel vital para que a peli teña emoción; o actor Paul Walker suscita emoción entre o público feminino e Jordana Brewster (Mia), entre o masculino. A min encántanme a maioría dos filmes desta interminable saga inda que non en todos os aspectos. O papel da muller queda moi limitado e merma a un mero adorno. Non sempre ocorre así se falamos da antiga co-protagonista: A Leti. A eliminación desta personaxe na cuarta entrega non sentou ben entre os fans da saga automobilística. De feito, na quinta parte adianto que, hai noticias da pequena e vital Leti.
O meollo das pelis de A todo gas céntrase nos coches, nas relacións amorosas e na ubicación. Nas últimas entregas dasenos a coñecer os países mundiais que mellor acollen o Tunning. Ainda así o verdadeiro protagonista é o clásico Mustang de Toretto.
Eu son unha seguidora destas pelis polos coches e polo papel que facía o volante o personaxe de Leti. Xa non ten tanto sentido sen ela unha saga chea de conductores na maioría masculinos. Esta entrega ten elementos elaborados como o feito de que se rodara en Brasil e que sexa falada en portugués polos habitantes de Rio de Janeiro. Recomendoa porque os coches non defraudan. Ademais a actriz española Elsa Pataky fai un papel inda que non moi interesante .
Suscribirse a:
Entradas (Atom)